NAJLEPSZE ALBUMY 2020

MIEJSCE 10: LITTLE SIMZ- DROP 6

Miejsce 10 czyli "Drop 6" od Little Simz, która twardo idzie za ciosem. Forma ze świetnego, wydanego w 2019 albumu "GREY AREA" wciąż dopisuje, a muzyka młodej brytyjki rozwija się w bardzo dobrym kierunku. Flow, treść, charyzma i technika od zawsze ją wyróżniły, jednak na kolejnych albumach słychać jak te elementy konsekwetnie szlifowane są do perfekcji. Simz jest bardzą twórczą raperką, ma oryginalne pomysły i unikalny styl, na który ciężko pracuje. Nie dziwne więc, że jest coraz bardziej rozpowalną postacią nie tylko w UK, ale i na całym świecie.

MIEJSCE 9: DRAKE- DARK LANE DEMO TAPES

"Dark Lane Demo Tapes". Wiem, że dla wielu z Was obecność tego mixtejpu w tym rankingu jest kontrowersyjna, szczególnie jeśli popatrzymy na recenzje tego mixtejpu, które raczej nie należały do najlepszych. Moim zdaniem, Drake w wydaniu mixtejpowym jest najlepszy, szczególnie gdy eksperymentuje i nie trzyma się ścisło jednej stylówki jak to bywało na jego ostatnich albumach. DLDT nie jest projektem, który zostanie na długo w pamięci słuchaczy i będzie dla Drejka drugim IFRTITL. Jest za to bardzo przyjemnym w odsłuchu mixtejpem, na którym Drake nie bał się eksperymentować i wyluzować. Jest również dobrym zwiastunem nadchodzącego nowego albumu rapera z Toronto.

MIEJSCE 8: BLU& EXCILE- MILES

„Below The Heavens” to jeden z moich ulubionych albumów ever. Blu i Excile czyli jego autorzy w tym roku powrócili i nagarali projekt w rodzaju jego kontynuacji. „Miles” to koncept album, na ktorym Blu wraca do korzeni, do swojego dzieciństwa, dorastania i na którym przywołuje ważne dla niego postacie ze świata kultury i muzyki. Sam tytuł został stworzony na cześć legendarnego Milesa Davisa i to do jego twórczości znajdziemy tu najwięcej follow- upów. "Miles" to muzyczna podróż pełna refleksji, przedstawiona z perspektywy spotkania starych dobrych przyjaciół.

MIEJSCE 7: BOLDY JAMES& THE ALCHEMIST-THE PRICE OF TEA IN CHINA

Miejsce 7 to Boldy James, który polaczyl sily z Alchemistem, a współpraca zaoowocowała "The Price of Tea in China". Boldy James zrobil w tym roku bardzo dużo, mocno zaznaczył swoją pozycję na scenie, nie tylko tym albumem ale również dwoma pozostałymi, które w ubiegłym roku wydał. "The Price of Tea in China" najbardziej oddaje charakterystyczny styl Boldyego. Leniwe flow, mocno uliczne treści osadzone na ciężkich bitach Alchemista tworzą świetny mroczny klimat.

MIEJSCE 6: LARRY JUNE- NUMBERS

Larry June i jego „Numbers” to topka tego roku. Szkoda, że dopiero w tym roku trafiłem na jego muzykę, zawsze jednak lepiej późno niż wcale. Okazuje się, że Larry jest nie tylko utalentowanym raperem, ale również ciekawym człowiekiem, który poza swoim rapem promuje zdrowy i produktywny styl życia oparty na piciu soku z pomarańczy. Wspomniana bo produktywność zdecydowanie mu popłaca, aroganckie, bezprecedensowe linijki, pewność siebie, technika- wszystko tutaj się zgadza. Larry jest moim odkryciem jeśli chodzi o ten rok i z pewnością będę śledził jego kolejne ruchy, bo "Numbers" jest naprawdę swietnym albumem. 

MIEJSCE 5: FREDDIE GIBBS&THE ALCHEMIST- ALFREDO

Freddiego Gibbs jest znowu w świetnej formie. "Alfredo" to kolejny materiał, który brzmi równie świeżo i dobrze jak ostatnie klasyczne już projekty z Madlibem. Charyzma i apetyt na kolejne sukcesy rosną u Freddiego wraz z jedzeniem. Wiadomo, że Gibbsowi służą projekty nagrywane z jednym producentem, tym razem był to Alchemist, który również swoimi produkcjami stworzył już pewną gwarancję sukcesu. Zgodnie z planem panowie sukces odnieśli, bo "Alfredo" to świetny album, słusznie zdobywający wysokie miejsca we wszelkich podsumowaniach i rankingów. 

MIEJSCE 4: JAY ELECTRONICA- THE WRITTEN TESTIMONY

Album na który w tym roku czekałem niewątpliwie najbardziej, czyli Jay Electronica i "The Written Testimony." Utrzymany w duchowo mistycznym klimacie projekt, udowodnił że Jay Electronica zdołał udźwignąć ciężar wielu oczekiwań związanych z jego debiutem. Na pewno hajp na ten album zdążył znacznie spaść, pojawiło się wiele pytań co byłoby gdyby ten album powstał chociażby 5 lat temu ale paradoksalnie wydaję mi się, że ten album pojawił się jednak w dobrym czasie. W najmniej oczekiwanym momencie, z głębokiego podziemia wyłania się nam nieprzewidywalny, mistyczny Jay Electronica. Po wieloletnim oczekiwaniu w wieku 44 lat wypuszcza debiutancki album, który idealnie zgrywa się z osobowością Jaya i jego podejściem do życia i muzyki. Świetny projekt, który mam nadzieję zostanie doceniony na nadchodzącym rozdaniu Grammy's.

MIEJSCE 3: BENNY THE BUTCHER- BURDEN OF PROOF

Podium w tym roku otwiera Benny i Butcher i "Burden of Proof". Ten album to definicja real talku, charyzmy, pewności siebie i determinacji. Benny the Butcher przeszedł bardzoł długą drogę, z której wielu szybko by zawróciło. Tracił zdrowie, przyjaciół, a życie na ulicy jej jej demonami i niesławną otoczką wiele go nauczyło. Na tym albumie postanowił się otworzyć i opowiedzieć swoje historie. Zrobił to niesamowicie dobrze. Benny ma w swoim głosie coś co sprawia, że te wszystkie opowiedziane przez niego historie stają się tak bardzo namacalne dla słuchacza, a te numery są dodatkowe przepełnione emocjami i nawiniętę z taką charyzmą, że niemal możemy dotknąć tej energii wypływającej z nich. Jest to piękny materiał, must check, więc jeśli jakimś cudem ta płyta umknęła waszej uwadze to sprawdzcie ją, bo zdecydowanie warto. 

MIEJSCE 2: UNDADASEA- DA GROOVMENT

Drugie miejsce to polski akcent, nie spodziewałem się że w moim top 10 znajdzie się album z Polski, tym bardziej tak wysoko ale Undadasea i "Da Groovment" to według mnie najlepsza rzecz jaka pojawiła się w polskim rapie od paru lat. Brakuje wam Dinala, Ortegi Cartel Reno czy Okolicznego Elementu? Jeśli tak to koniecznie siegnijce po "Da Groovment". To nie tylko świetny album, ale też  pewnego rodzaju rodzaju spoiwo łączące historie, przyjaźnie i relacje członków Undy. A jest ich tak dużo, że nie jestem w stanie wymienić ksywek wszystkich, którzy pojawili się na tym albumie, przewija się tu tak dużo osób, a niektóre z nich pewnie po raz pierwszy stały za majkiem, lecz nie robi to żadnej różnicy, całość brzmi świetnie, pomimo tego że na numerach czasem mamy po 5,6 zwrotek od różnych ludzi to nie brzmią one jak losowe cyphery, wręcz przeciwnie, każdy kuma klimat numeru, stąd zwrotki swietnie się uzupełniają. Calość to taka muzyczna pocztowka ze swietnego melanżu w trójmieście. Zdecydowanie topka tego roku i mój ulubiony album z Polski.

MIEJSCE 1: PA SELIEU SEND THEM TO COVENTRY

Pa Selieu i "Send Them To Coventry". Moim zdaniem najlepszy album 2020 roku, dawno żadna płyta nie zrobiła na mnie tak dużego wrażenia. Send Them to Coventry to dla mnie brytyjska wersja "Good kid maad city". Kendrick swój debiut nazwał krótkim filmem i to samo można powiedzieć o debiucie Pa Selieu. Dokladnie taki klimat tworzy tutaj raper gambijskiego pochodzenia. Na "Send them to Coventry" znajdziemy wszystko czego wymaga się od idealnego debiutu. Pa Salieu jest bardzo charyzmatycznym raperem, dodatkowo ma świetne ucho do bitów, smykałkę do chwytliwych refrenów, potrafi stworzyć  zarówno radiowy hit jak i podziemny banger. Jeden z lepszych debiutów ostatnich lat i moim zdaniem najlepsza płyta 2020.